Dahara, zwana też laddi shah, to prosty instrument rytmiczny używany przez śpiewaków Laddi shah w dolinie Kaszmiru.

Danda lub Kolu Są pałkami uderzanymi rytmicznie o siebie, kolorowymi lub bezbarwnymi, zwieńczonymi dzwonkami lub nie posiadającymi ich. Spotkać je można w stanie Gujarat i w południowych częściach Indii.

Tak Dutrang jest pomniejszoną i przenośną wersją Songkong, charakterystycznym dla wielu kultur instrumentem typu slit drum (bęben szczelinowy).

Ghanti w języku Hindi oznacza dzwonek - instrument w Indiach równie powszechny jak gongi i talerze, a także wykazujący podobną różnorodność.

Hatheli W języku Hindi oznacza grzechotkę. Ta prymitywna i znana w takiej czy innej formie każdej kulturze świata grupa instrumentów w Indiach nigdy nie wyszła poza lokalne tradycje plemienne.

Jaltarang, dosłownie tłumaczony jako „wodna fala”, to dość popularny w XX wieku idiofon, wykorzystywany głównie w indyjskich orkiestrach.

Kastha tarang Jest indyjskim ksylofonem, a więc cymbałami, wykorzystywanym niekiedy we współczesnych ensemblach i orkiestrach. Jest to instrument prawdopodobnie zapożyczony, jako że nie znajdziemy w Indiach jego plemiennych lub ludowych pierwowzorów.

Katola jest spokrewniony z Songkong, i należy do charakterystycznej dla wielu kultur grupy instrumentów slit drums (bębny szczelinowe).

Kirikittaka Jest indyjską odmianą bardzo prymitywnego, a tym samym spotykanego w każdej praktycznie kulturze, instrumentu. Angielska jego nazwa to scraper, a dźwięk przez niego generowany powstaje przez pocieranie i przesuwanie patyczka po nierównościach wyciętych w bambusie lub tykwie.

Ludzkie Ciało jest pierwszym instrumentem ghana vadya wykorzystywanym w tradycji Indii, w szczególności zaś wykonywane za jego pomocą rytmiczne ruchy i czynności, takie jak klaskanie w dłonie, uderzanie nimi o kolana, czy przytupywanie, akompaniujące często tańcu.

Muzyczne posągi i kolumny dają dowód architektonicznego i artystycznego geniuszu, będąc kamiennymi bądź metalowymi tworami spełniającymi nie tylko stawiane im wymogi estetyczne, ale i użytecznymi muzycznie.

Noot jest ludową odmianą bębna glinianego, kojarzoną głównie z obszarem doliny kaszmiru. Instrument wywodzi się bezpośrednio od glinianego dzbana, i taki też ma kształt.

Songkong to pierwotny instrument, od którego wywodzi się Tak dutrang. Oba należą do charakterystycznej dla wielu kultur grupy slit drum (bęben szczelinowy).

Thali to tylko jedna z nazw używanych w Indiach do określenia gongu. Okrągłe metalowe płyty (najczęściej z brązu), zawieszone na sznurze przechodzącym przez dwa nawiercone na brzegach gongu otwory, uderzane są pałkami.

Tokka Pochodzi z Assanu i jest prymitywnym ghana vadya, urzywanym zarówno do celów praktycznych, jak i muzycznych. Metrowy odcinek wysuszonego pnia bambusa z jednej strony zostaje wzdłużnie ponacinany, tak że fragmenty rozszczepionego pnia swobodnie się poruszają uderzając o siebie.